«Οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ’ ἠγέρθη» (Λουκ. κδ’, 5-6).

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Ἔχοντας διαπλεύσει ἀσφαλῶς μέ τήν χάρη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ «τό τῆς νηστείας μέγα καί ψυχωφελές πέλαγος», ἀξι­ωνόμεθα σήμερα νά φθάσουμε στή μεγάλη καί χαρμόσυνη νύχτα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας. Ὅλα γέμισαν μέ φῶς. Τό φῶς τοῦ ἀναστάντος Κυρίου μας! Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία προσκαλεῖ ὅλους μας νά ἑορτάσουμε τήν θριαμβευτική νίκη τοῦ θεανθρώπου Σωτῆρος μας κατά τοῦ θανάτου, τῆς φθορᾶς, τῆς ἁμαρτίας. Εὐαγγελιστής καί μυσταγωγός μας στή μεγάλη αὐτή πνευματική χαρά εἶναι ὁ μέγας οὐράνιος Ἀρχιστράτηγος, ὁ ὁποῖος μέ λαμπρή φωνή ἀναφωνεῖ: «Ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε».

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας εἶναι γεγονός πού ξεπερνᾶ τά πεπερα­σμένα ὅρια τῆς ἀνθρώπινης λογικῆς. Εἶναι ἕνα θαῦμα! Μέγα θαῦμα, πού φωτίζει καί στερεώνει ὀντολογικῶς τήν ἴδια τήν ὕπαρξή μας, ἀλλά καί τόν κόσμο ὁλόκληρο. Τό θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας δέν εἶναι ἰδέα, ἤ ἰδεολογία, ἤ ἀφήγημα, ἀλλά πρόταση καί ἐπιλογή ζωῆς, τῆς χριστοζωῆς! Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι πίστεψαν σ’ αὐτό τό θαῦμα καί ἔτσι μπόρεσαν τελικά νά τό ψηλαφήσουν καί μέ τίς αἰσθήσεις τους καί νά τό κηρύξουν ἀφόβως στά πέρατα τῆς οἰκουμένης λέγοντες: «Οὐ δυνάμεθα γάρ ἡμεῖς ἅ εἴδομεν καί ἠκούσαμεν μή λαλεῖν» (Πρξ. δ’, 20).

Ἡ πίστη στήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μᾶς ὁδηγεῖ στήν μέθεξη τοῦ μυστη­ρίου τῆς νέας ἐν Χριστῷ ζωῆς. Αὐτήν τήν ἀθάνατη ζωή καί μάλιστα στήν πληρότητά της ὁ Χριστός τήν καθιστᾶ μεθεκτή μέσα ἀπό τά χαριτοφόρα καί ζωογόνα μυστή­ρια τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας μας. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χρι­στοῦ ἀνυψώνει, φωτίζει, ἁγιάζει, αἰωνίζει ὅλη τήν ζωή τοῦ πιστοῦ ἀνθρώπου, κάνοντας τά πάντα νέα, ἁγιασμένα, μοσχομυρισμένα μέ τό ἄρωμα τῆς ἀθανασίας. Ὁ ἀναστάς Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὁ πρωτουργός τῆς σωτηρίας μας, ἑκουσίως ὑπέστη φρικτά βασανιστήρια, ἐσταυρώθη, ἐτάφη καί διά τῆς θεοπρεποῦς Ἀναστάσεώς Του, ἐθριάμβευσε καί ἐνίκησε, καί ὄχι μόνο ἐνίκησε, ἀλλά καί συνέτριψε τόν θάνατο, τόν ἀδυσώπητο τύραννο καί ἐχθρό τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καί τόν διάβολο. Τά τρόπαια δέ αὐτῆς τῆς νίκης τά ἐχάρισε στόν ἄνθρωπο. «Μη­δείς φοβείσθω θάνατον», ἀναφωνεῖ τό χρυσό στόμα τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ θεῖος Χρυσόστομος, «ἠλευθέρωσε γάρ ἡμᾶς τοῦ Σωτῆρος ὁ θάνατος. Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος! Ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται!». Ὁ θάνατος, ὁ ἀνίκητος ἕως τότε ἐχθρός, μετεβλήθη σέ πέρασμα, διάβαση ἀπό τήν παροῦσα ζωή στήν πραγματική ζωή, στό φῶς, στήν χαρά, στήν θεοκοινωνία. Ὁ ἴδιος ὁ Ἀναστάς Κύριος γίνεται γιά τόν καθένα μας τό μυστικό καί αἰώνιο Πάσχα -διάβαση-, ἀπό τόν θάνατο στή ζωή. Ἰδού γιατί σήμερα λαμπροφοροῦμε. Πανηγυρίζουμε τόν θάνατο τοῦ θανάτου. Ἑορτάζουμε τήν ἀπαρχή τῆς νέας αἰωνίου βιοτῆς. Αὐτή ἡ νέα ζωή ἀναβλύζει ἀπό τό μυστήριο τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου μας καί στερεώνεται στό κενό μνημεῖο τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ.

Οἱ πιστοί ζοῦμε στήν Ἐκκλησία ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὅλο τό φιλάνθρωπο μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας, βέβαιοι ὅτι ὁ Ἀναστάς Κύριος, στόν Ὁποῖο δόθηκε «πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καί ἐπί γῆς» (Μτθ. 28,18), ἐλευθερώνει καί ἐμᾶς ἀπό τά δεσμά τοῦ Ἅδου καί ἀπό ἕναν βίο χωρίς οὐσιαστικό νόημα, σκοπό, προοπτική. Ἡ πανένδοξος Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἀποτελεῖ τό θεμέλιο, τήν ἀπαρχή, τήν ἐγγύηση καί τό θριαμβευτικό προανάκρουσμα καί τῆς δικῆς μας προσωπικῆς ἀναστάσεως, τῆς ὁποίας μέτοχοι καλούμεθα νά γίνουμε ὅλοι.

 

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μέσα στήν ἀναστάσιμη χαρά ἄς πλατυνθοῦν σήμερα οἱ ψυχές μας, ὥστε νά ζήσουμε τήν ὀμορφιά καί τό μεγαλεῖο τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Μέ τόν λόγο, τήν ζωή μας, τό συνολικό ἦθος μας, ἄς φυλάξουμε πάντοτε θαλερό τό ἀνέσπερο φῶς τοῦ Χριστοῦ μας στίς καρδιές μας, στήν κοινωνία μας, στήν Πατρίδα, στόν κόσμο.

Ἡ εἰρήνη, ἡ χαρά, ἡ χάρις καί τό μέγα ἔλεος τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας, εὔχομαι νά νοηματοδοτοῦν, νά φωτίζουν, νά ἁγιάζουν, νά χαριτώνουν καί νά χαρακτηρίζουν διαρκῶς τήν ζωή σας.

Χριστός Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!

Μέ ὅλην τήν ἀγάπη μου καί ἐγκάρδιες ἀναστάσιμες εὐχές.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

Ο ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ