Πολιτικη

Από τα σπλάχνα της Νέας Δημοκρατίας προέρχεται ο καθηγητής στα ΤΕΙ Σερρών που φέρεται να χρηματιζόταν για να περάσει στα μαθήματά τους φοιτητές του Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, στο οποίο δίδασκε...

Τη δεκαετία του 1990 με αγώνες απάλλαξε τη γυναίκα από την καταπίεση

Από τον 
Σάββα Καλεντερίδη

Τη δεκαετία του 1970 διεκδίκησε με συντρόφους του δημοκρατικά δικαιώματα για τους Κούρδους και τους λαούς της Τουρκίας.

Το τουρκικό κράτος άλλους τους σκότωσε, άλλους τους φυλάκισε και άλλους τους εξώθησε να βγουν στο βουνό. 
Κι αυτό γιατί φοβάται τη δημοκρατία, γιατί δεν θέλει να δώσει δημοκρατικά δικαιώματα στους λαούς της Ανατολίας.
Τη δεκαετία του 1980 διεθνοποίησε το κουρδικό ζήτημα και επιδίωξε την πολιτική λύση του, με στόχο να δοθούν δημοκρατικά δικαιώματα στον κουρδικό λαό και στις άλλες εθνικές και θρησκευτικές ομάδες της Ανατολίας.

Το τουρκικό κράτος έκανε διεθνή εκστρατεία και, εκμεταλλευόμενο τη στρατηγική αξία που έχει η Ανατολία για το ΝΑΤΟ και τη Δύση, τους κατέστησε συνενόχους του στο έγκλημα που διαπράττει εναντίον των Κούρδων και των λοιπών εθνικών και θρησκευτικών ομάδων της Τουρκίας. Τη δεκαετία του 1990 με κοινωνικούς, πολιτικούς και δημοκρατικούς αγώνες απελευθέρωσε τη γυναίκα από την καταπίεση που υφίσταται επί δεκαετίες και την έφερε στο προσκήνιο της κοινωνικής, πολιτιστικής και πολιτικής ζωής.
Τη δεκαετία του 1990 μεταλαμπάδευσε στις άλλες εθνικές και θρησκευτικές ομάδες της Ανατολίας την αγάπη και την ανάγκη για κοινό αγώνα για την ελευθερία και τη δημοκρατία.
Τη δεκαετία του 1990 επιδίωξε την ειρήνη με το τουρκικό κράτος. Την επιδίωξε πολλές φορές, με μονομερή εκεχειρία, και κάθε φορά το τουρκικό κράτος έκλεινε τις πόρτες της συνεννόησης και απαντούσε με βασανιστήρια, φυλακίσεις, ανεξιχνίαστες δολοφονίες ανδρών, βιασμούς γυναικών, πυρπολήσεις χωριών, βόμβες και ερημοποίηση του Κουρδιστάν.

Τελευταία έκκληση για ειρήνη ήταν η 1η Σεπτεμβρίου 1998, τότε που έστειλε ανοιχτή επιστολή προς την τουρκική κυβέρνηση, ζητώντας να επικρατήσει η ειρήνη και να σταματήσουν ο πόλεμος και το αίμα. Η απάντηση του τουρκικού κράτους ήταν οι απειλές προς τη Συρία να τον απελάσει. Τότε άρχισε να τίθεται σε εφαρμογή μια διεθνής συνωμοσία για τη σύλληψη του ηγέτη του απελευθερωτικού αγώνα των Κούρδων, του Αμπντουλάχ Οτζαλάν.
Το ταξίδι του από τη Δαμασκό στην Αθήνα, η αναχώρησή του την ίδια μέρα για Μόσχα, όπου παρέμεινε επί 33 ημέρες, για να αναχωρήσει στη συνέχεια για την Ιταλία, όπου παρέμεινε επί 66 ημέρες.

Ακολούθησε η μετάβασή του στη Ρωσία, από κει αμέσως στο Τατζικιστάν και έπειτα επιστροφή στην Πετρούπολη, για να ακολουθήσει η μεταφορά του στην Αθήνα και η περιπέτεια στο Μινσκ της Λευκορωσίας και το Ναϊρόμπι.

Σε μεγάλο μέρος αυτής της περιπέτειας ήμουν δίπλα στον Αμπντουλάχ Οτζαλάν. 
Είδα την Ολλανδία και το Βέλγιο να απογειώνουν μαχητικά αεροσκάφη F-16 και να σφραγίζουν τον εναέριο χώρο τους, για να μην εισέλθει αεροπλάνο που μεταφέρει τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν.
Είδα τη Γερμανία να παραβιάζει το Σύνταγμά της και να ακυρώνει το ένταλμα σύλληψης που εκκρεμούσε εις βάρος του Κούρδου ηγέτη, για να μην τον απελάσει η Ιταλία στη Γερμανία.
Είδα τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Στρόουμπ Τάλμποτ να μετακομίζει στη Ρώμη, ώσπου να πετύχει την απέλαση του Οτζαλάν από την Ιταλία.
Είδα την Ιταλία να αυτοεξευτελίζεται και να πιέζει τον Κούρδο ηγέτη να εγκαταλείψει τη χώρα, τη στιγμή που ο ίδιος ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Δικαιοσύνης είχαν κάνει δημόσιες δηλώσεις ότι θα δοθεί άσυλο στον Αμπντουλάχ Οτζαλάν.
Είδα τον Γεβγκένι Πριμακόφ, έναν αξιόλογο πολιτικό, με μακρά υπηρεσία στην KGB και στο ρωσικό ΥΠΕΞ, να λυγίζει μπροστά στις πιέσεις της ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Μαντλίν Ολμπράιτ και να διώχνει τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν από το έδαφος της Ρωσίας.
Είδα την ελληνική κυβέρνηση να παρέχει κρατικές εγγυήσεις στον Αμπντουλάχ Οτζαλάν για να μεταβεί στη χώρα της Αφρικής που του είχε προταθεί. Την πρόταση αυτή, τις εγγυήσεις αυτές τις μεταβίβασα εγώ ο ίδιος στον Κούρδο ηγέτη.
Είδα τον σταθμάρχη της CIA στην Αγκυρα να μεταβαίνει στα γραφεία της ΜΙΤ μία μέρα μετά την προσγείωσή μας στο Ναϊρόμπι και να λέει στην τουρκική κυβέρνηση ότι «έχει τον Οτζαλάν στα χέρια του και πως μπορεί να τον παραδώσει στην Τουρκία, στη βάση μιας συμφωνίας».
Είδα τον επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ να μεταβαίνει στην Αγκυρα μία μέρα μετά την προσγείωσή μας στο Ναϊρόμπι και να συνεργάζεται επί δύο μέρες με τη ΜΙΤ και τη Διεύθυνση Επιχειρήσεων του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, χωρίς να γίνονται ανακοινώσεις για το αντικείμενο της συνεργασίας. Είδα την ίδια ελληνική κυβέρνηση που είχε δώσει κρατικές εγγυήσεις για να μεταβεί στη χώρα της Αφρικής να δίνει εντολές σε διπλωμάτη του ελληνικού κράτους και σε έναν εν ενεργεία ανώτερο αξιωματικό να «πετάξουν έξω από την κατοικία του πρέσβη» τον ηγέτη του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος. Είδα την κυβέρνηση της Κένυας να κάνει συμφωνία με τον πρέσβη της Ελλάδας ότι θα παραχωρήσει αεροσκάφος για να μεταβεί ο ηγέτης του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος σε προορισμό της επιλογής του και την ίδια μέρα να αθετεί τη συμφωνία, να απάγει τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν και να τον παραδίδει στους Τούρκους.

Πέρασαν από τότε σχεδόν 20 χρόνια και ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν παραμένει φυλακισμένος σε ένα νησί, κάτω από συνθήκες που μπορούν να χαρακτηριστούν λευκά βασανιστήρια.

Οσες απόπειρες έκαναν οι δικηγόροι του για να κριθεί η υπόθεσή του στα διεθνή δικαστήρια απορρίφθηκαν, σαν να είναι το ίδιο κρυφό χέρι που συντόνιζε τις διαδικασίες της διεθνούς συνωμοσίας που οδήγησε στη σύλληψή του, που συνεχίζει να κινεί τα νήματα και να μην επιτρέπει τη δικαίωσή του. Το τουρκικό κράτος κρατά σε πλήρη απομόνωση εδώ και χρόνια τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν και εκφράζονται φόβοι ότι η κατάσταση της υγείας του δεν είναι καλή.

Ηρθε η ώρα να συνεγερθούν δυνάμεις από όλες τις χώρες που συμμετείχαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στη διεθνή συνωμοσία της σύλληψής του, να ασκήσουν πιέσεις στις κυβερνήσεις τους και να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την απελευθέρωση του Κούρδου ηγέτη.
Αυτό είναι ένα μεγάλο χρέος που έχουμε απέναντι στον ίδιο και τον πολύπαθο κουρδικό λαό.

Είναι ένα χρέος που έχουμε και προς την ίδια την πατρίδα μας.

πηγή: dimokratianews.gr


Η Μακεδονία γλίτωσε λόγω της επιμονής των Σλάβων των Σκοπίων να επιμένουν να τα θέλουν όλα, σε κάτι που δεν είναι

Από τον
Σάββα Καλεντερίδη

Οι καταστάσεις και οι τουλάχιστον περίεργες μεθοδεύσεις που ακολουθήθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση για να φτάσουμε στην πατσαβούρα που λέγεται Συμφωνία των Πρεσπών μάς αναγκάζουν να κάνουμε μια «τεχνοκρατική» προσέγγιση της όλης διαδικασίας. Οπως αποκαλύφθηκε από τα πρακτικά που δημοσίευσε στα ελληνικά μεγάλη ημερήσια εφημερίδα, οι Σκοπιανοί είχαν τη χαρά να δουν τους πολιτικούς αρχηγούς όλων των κομμάτων να συνέρχονται δύο φορές και να συζητούν διεξοδικά το πλαίσιο λύσης του ονοματολογικού με την Ελλάδα, στο οποίο, ευφυώς πράττοντες, πρόσθεσαν τη «μακεδονική» γλώσσα και ταυτότητα. Ασχέτως των διαφωνιών και του αν τελικά η αντιπολίτευση επέλεξε την αποχή, σε πολιτικό επίπεδο υπήρχε ενημέρωση όλων των κομμάτων και για τις συνομιλίες και για τις θέσεις της ελληνικής πλευράς κατά τη διάρκεια των συνομιλιών.

Ας έλθουμε τώρα στην Ελλάδα. Καμία ενημέρωση, όχι στα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά ούτε και του υπουργικού συμβουλίου. Δηλαδή, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Κοτζιάς συνεννοήθηκαν να προχωρήσουν στην υπογραφή αυτής της κατάπτυστης συμφωνίας, για την οποία αργά ή γρήγορα θα κληθούν να λογοδοτήσουν, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους -για να το πω κομψά- τους πάντες: κυβέρνηση, αντιπολίτευση και φυσικά τον ελληνικό λαό, από τον οποίο πρέπει να λαμβάνουν νομιμοποίηση για τις πράξεις τους.

Εξ όσων γνωρίζουμε, δεν υπήρχε στις προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ κάποια δέσμευση ότι θα λύσει το ονοματολογικό σε ένα γενικό πλαίσιο, ώστε να την επικαλεστεί και να μας πει ότι έχει νομιμοποίηση. Αρα, το πρώτο συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι τα Σκόπια έχουν κουλτούρα λειτουργίας κράτους και όχι μπανανίας, στην οποία οι αποφάσεις σε ζητήματα εθνικά λαμβάνονται από δυο τρία άτομα, ερήμην της αντιπολίτευσης και του λαού, και ποιος ξέρει κάτω από ποιες και τι είδους πιέσεις ή ανταλλάγματα των ξένων, εκείνων ντε, που έκαναν παρέλαση από τα Σκόπια για να περάσει το «Ναι» και να παγιοποιηθεί η παγίδα που θα καταστήσει διεκδικήσιμη την πραγματική Μακεδονία και φυσικά τη Θεσσαλονίκη, που είναι και το μεγάλο ζητούμενο. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι όλα αυτά δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Δηλαδή, δεν υπάρχει αίσθηση και κουλτούρα θεσμικής λειτουργίας του κράτους και φυσικά σεβασμού της βούλησης των πολιτών, που σε ποσοστό 70%, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, θέλει την ακύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Πάμε τώρα στο επόμενο θέμα, αυτό της αποστασίας βουλευτών και στα Σκόπια και στην Ελλάδα. Την ώρα που έχουν γραφτεί άρθρα για εμπλοκή ξένων υπηρεσιών στο θέμα, οι οποίες μοιράζουν δεκάδες εκατομμύρια για να βρεθούν οι «γενναίοι βουλευτές του VMRO-DPMNE», όπως τους αποκάλεσε προχθές ο Ζάεφ, που θα ψηφίσουν υπέρ της κύρωσης της συμφωνίας, παρατηρούμε αντίστοιχες κινήσεις και στο ελληνικό πολιτικό «γήπεδο».

Ηδη δύο γυναίκες υπουργοί της κυβέρνησης, με σκληρή δεξιά ιδεολογία και οι δυο, και υπέρμαχοι έως προχθές της Μακεδονίας, έχουν κάνει στροφή 360 μοιρών, που λέει και ο πτυχιούχος του Πολυτεχνείου πρωθυπουργός μας, και μετά άλλη μία 180 μοιρών, και δηλώνουν ή αφήνουν να διαρρεύσει ότι θα ψηφίσουν τη συμφωνία-νεκροθάφτη της Μακεδονίας και της σκληρής αλήθειας. Υπάρχουν και άλλοι γυρολόγοι της πολιτικής, που δηλώνουν ή αφήνουν να διαρρεύσει ότι θα το πράξουν, ενώ στελέχη της κυβέρνησης επαίρονται ότι εκείνοι που θα υπερψηφίσουν τη συμφωνία, όταν έλθει για κύρωση στη Βουλή, θα είναι πολύ περισσότεροι από τον απαιτούμενο αριθμό των 150 βουλευτών.

Το θέμα του ονόματος της Μακεδονίας, της «μακεδονικής» γλώσσας και της εθνότητας είναι πολύ πολύ μεγαλύτερο από το μέγεθος των Σκοπίων, γεωγραφικό, πληθυσμιακό, οικονομικό και γεωπολιτικό. Είναι ένα τεράστιο ζήτημα, όπως το Κυπριακό, που κι αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από το γεωγραφικό μέγεθος του νησιού.
Για το Κυπριακό, μέχρι να φτάσουμε στην κατάσταση που είμαστε σήμερα, με άμεσο τον κίνδυνο της κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της μετατροπής των Ελλήνων σε νεοπαγές «κυπριακό έθνος», που θα οδηγήσει στην εξάλειψη του Ελληνισμού από το νησί, είχαμε τα ακόλουθα:

Την αποστασία του 1965, για την οποία οι ΗΠΑ διέθεσαν εκατομμύρια δολάρια (γράφονται διάφορα ποσά), η οποία αποστασία προετοίμασε την επιβολή της χούντας και η οποία με τη σειρά της προετοίμασε την εισβολή και κατοχή του νησιού. Την απόπειρα κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την άλλη πατσαβούρα, το Σχέδιο Ανάν, τότε που για να πείσουν πολιτικούς σε Αθήνα και Λευκωσία αλλά και τους Ελληνες της Κύπρου να το στηρίξουν, οι ΗΠΑ ξόδεψαν πάνω από 100.000.000 δολάρια. Σημειωτέον, οι περισσότεροι από τους φανερούς και αφανείς πρωταγωνιστές της Συμφωνίας των Πρεσπών ήταν υπέρ του Σχεδίου Ανάν. Το αναφέρουμε έτσι, για την Ιστορία.

Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας στις 29/11/2014, αναφερόμενος στις προσπάθειες της τότε κυβέρνησης Σαμαρά να εξασφαλίσει 180 βουλευτές για να μη ζήσει η Ελλάδα την περιπέτεια που έζησε και συνεχίζει να ζει, είχε δηλώσει επί λέξει: «Διαδικασία εκτροπής η διαδικασία εκλογής Προέδρου και πολιτικά ανήθικη η προσπάθεια να βρεθούν 180 βουλευτές»! Τώρα, λοιπόν, με τις αποστασίες βουλευτών για να πουν «Ναι», κόντρα στη συνείδησή τους, τι είναι η διαδικασία, ηθική;

Και να μην ξεχνάμε, όπως η Κύπρος τη γλίτωσε παρά τρίχα στο Κραν Μοντανά, λόγω του ότι ο Ερντογάν δεν ήταν τόσο «ευλύγιστος» όπως οι δικοί μας -κατά Χάρβαρντ- «άσοι» της διαπραγμάτευσης, έτσι τη γλίτωσε και η Μακεδονία, λόγω της επιμονής των Σλάβων των Σκοπίων να επιμένουν να τα θέλουν όλα, σε κάτι που δεν είναι. Ως πότε, όμως, θα μας «προστατεύουν» οι άλλοι από επικείμενες εθνικές καταστροφές;

* Παράφραση από το έργο του νομπελίστα θεατρικού συγγραφέα Ντάριο Φο «Η μαριχουάνα της μαμάς είναι η πιο γλυκιά»

πηγή: dimokratianews.gr

​Την προστασία της κύριας κατοικίας από τους πλειστηριασμούς και μετά την 31-12-2018 ζητά από τους αρμόδιους Υπουργούς με ερώτηση που κατέθεσε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων, Αναστάσιος Μεγαλομύστακας.

Συνάντηση  εργασίας  είχαν μέλη της «ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΣΕΡΡΑΙΩΝ» με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο Σερρών Αλέξανδρο Χρυσάφη, με τη διοίκηση του ΤΕΙ Σερρών,  με σκοπό την ενημέρωση και καταγραφή των θεμάτων που  αντιμετωπίζει το ακαδημαϊκό ίδρυμα της πόλης μας  καθώς και τον σχεδιασμό   μιας πρότασης πλήρους και διαρκούς  συνέργειας  του Δήμου  Σερρών με το Τ.Ε.Ι.

​Την άρση της υφιστάμενης αδικίας σε βάρος πολυτέκνων και τρίτεκνων (γονέων και παιδιών) και την εφαρμογή της πρόσφατης απόφασης του ΣΤΕ που εξασφαλίζει τη δυνατότητα εισαγωγής τους στις σχολές της Πυροσβεστικής Ακαδημίας, ζητά με ερώτησή του από τον Υπουργό Εσωτερικών, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων, Αναστάσιος Μεγαλομύστακας. 

Υποκατηγορίες

Σελίδα 301 από 382

Τα www.SerraikaNea.gr είναι μια διαδικτυακή ενημερωτική πύλη με ειδήσεις που αφορούν στις Σέρρες.