Επικοινωνία: info@serraikanea.gr

Πολιτισμος

Θεοφάνης Λάππας: Ο Σερραίος αρχιμανδρίτης που βρίσκεται δίπλα σε όλους τους πιστούς του Ντίσελντορφ! (ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ)

Ο Θεοφάνης Λάππας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Σκοτούσσα Σερρών.


Οι δικοί του κατάλαβαν από πολύ νωρίς πως διέφερε από τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας του. Ενώ τα περισσότερα παιδιά δεν έβλεπαν την ώρα να αφήσουν τις σχολικές τσάντες στο σπίτι και να ξεχυθούν για παιχνίδι στις αλάνες, ο μικρός Θεοφάνης δεν άφηνε τα βιβλία από τα χέρια του και ρουφούσε σαν σφουγγάρι τις γνώσεις. Όταν τελείωνε το Γυμνάσιο ένιωσε το κάλεσμα του Θεού και μέσα του δημιουργήθηκε η ακλόνητη βεβαιότητα πως πρέπει να ακολουθήσει τον δρόμο της ιεροσύνης. Και το έκανε. Σήμερα είναι  προϊστάμενος του Ι. Ναού Αγίου Ανδρέα και αρχιερατικός Επίτροπος Βορείου Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Με ταπεινότητα, πολύ σκληρή δουλειά, πάθος και αγάπη για τον συνάνθρωπο παράγει πλούσιο έργο ενώ μέσα από το παράδειγμά του έχει καταφέρει να εμπνεύσει το ποίμνιό του και να το παρακινήσει στον εθελοντισμό. 

Οι πιστοί σπεύδουν στην Εκκλησία για να ακούσουν το κήρυγμά του ενώ ο ίδιος χρησιμοποιεί και την τεχνολογία προκειμένου ο λόγος του Θεού να φτάνει σε όλα τα Ελληνικά σπίτια της περιοχής. 

Από το μακρινό Ντίσελντορφ μιλάει στα SerraikaNea.gr για την ζωή, το έργο του και την νοσταλγία για την "Ιθάκη" του όπως αποκαλεί την όμορφη Σκοτούσσα Σερρών.


Της Ελένης Λαζάρου


Από πού κατάγεστε;

Όταν μου θέτουν συνέλληνες στη Γερμανία αυτή την ερώτηση, απαντώ μ έναν γρίφο... απο τον πιο όμορφο Νομό της Ελλάδος! Έχει βουνά, κάμπους, ποτάμι, λίμνη και λίγο θάλασσα... Λοιπόν ο τόπος της καταγωγής μου είναι η Σκοτούσσα Σερρών. Εκεί γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μια φτωχή, αγροτική οικογένεια με πολλές δυσκολίες και στερήσεις.

Σε ποια ηλικία νιώσατε το κάλεσμα προς την Εκκλησία και κάτω από ποιες συνθήκες φύγατε από την Σκοτούσσα;

Κατ αρχάς να πω ότι με συγκινεί πολύ η ομορφιά του απέραντου κάμπου στην περιοχή που βρίσκεται το χωριό μου και πολύ περισσότερο ο αγώνας και η αγωνία των ανθρώπων που δουλεύουν τη γη και ποτίζουν το χώμα με τον τίμιο κόπο τους για να βγάλουν το ψωμί τους. Προσωπικά είχα κλίση στα γράμματα. Διάβαζα οτιδήποτε έπεφτε στα χέρια μου, αρκεί να είχε γράμματα. Παράλληλα είχα στενό σύνδεσμο με την εκκλησία στο χωριό και τον καλό ιερέα της π. Ιωάννη. Στο τέλος των γυμνασιακών μου σπουδών είχε διαμορφωθεί μέσα μου η κλίση μου στην Ιεροσύνη και η κλήση του Θεού. Με τη βοήθεια του αναδόχου μου π. Γεωργίου, μεταγράφηκα στο εκκλησιαστικό Λύκειο Ξάνθης και απο κεί πήρε το δρόμο της η περαιτέρω εξέλιξή μου.

Πώς καταφέρατε να συνδυάσετε τις σπουδές με την Ιεροσύνη;

Αρκετά νωρίς συνδέθηκα πνευματικά με το Άγιον Όρος και συγκεκριμένα με την Ιερά Μονή Δοχειαρίου. Αυτό θεωρώ ότι υπήρξε για μένα το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στη ζωή μου. Ήταν σαφώς το καταλληλότερο μέρος για να μείνει κάποιος που σπουδάζει θεολογικά γράμματα με στόχο να ιερωθεί. Παράλληλα με τα θεολογικά βιβλία, βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τους μοναχούς που βιώνουν εντελώς φυσικά την εμπειρία της σχέσης με τον Θεό και τα μέλλοντα ως ενεστώτα, ακολουθώντας μια σταυροαναστάσιμη πορεία που βασίζεται όχι στην ελπίδα αλλά στη βεβαιότητα του επέκεινα. Από εκεί έχοντας πάρει εφόδια που με συντηρούν έως σήμερα, στο τέταρτο έτος των σπουδών μου έλαβα τον πρώτο βαθμό της Ιεροσύνης.

Πώς βρεθήκατε στην Γερμανία;

Στη Γερμανία με οδήγησαν αρχικά πάλι τα γράμματα. Έχοντας προηγηθεί μια σκληρή πάλη κυρίως με τον εαυτό μου, το 2006 μετακόμισα για μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία από την περιοχή του Βόλου όπου διακονούσα, με εκπαιδευτική άδεια και αργότερα απόσπαση που μου παραχώρησε με ευγένεια και καλοσύνη ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, για να διακονήσω το οικουμενικό μας Πατριαρχείο στην καρδιά της Ευρώπης.

Τώρα πού ζείτε και σε ποιο πόστο βρίσκεστε;

Την τελευταία δεκαετία διακονώ την Εκκλησία μας στο Ντίσελντορφ. Εδώ ο Μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αυγουστίνος με τοποθέτησε το 2011. Είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές Παροικίες της Ευρώπης, η πιό πυκνοκατοικημένη περιοχή στη Γερμανία, με τεραστίων διαστάσεων βιομηχανική ζώνη, ένα μεγάλο σταυροδρόμι εμπορίου. Είμαι ευγνώμων για την εμπιστοσύνη του να με διορίσει Προϊστάμενο μιας τόσο νευραλγικής Ενορίας και αρχιερατικό Επίτροπο Βορείου Ρηνανίας-Βεστφαλίας εσχάτως.

Πόσο έντονο είναι το ελληνικό στοιχείο στο Ντίσελντορφ; Υπάρχουν αρκετοί Σερραίοι εκεί;

Απο τα στατιστικά στοιχεία του Δήμου και των προξενικών Αρχών προκύπτει πως σήμερα ζουν στο Ντίσελντορφ περίπου 25.000 Έλληνες. Η πόλη μετράει πάνω από 400 ελληνικές επιχειρήσεις. Έχει αναπτυχθεί μια σπουδαία ακαδημαϊκή κοινότητα που ενισχύθηκε σε δυναμικό ιδιαίτερα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης στην πατρίδα μας. Υπάρχουν αμιγώς ελληνικά σχολεία, Κοινότητα και ευάριθμες συλλογικές προσπάθειες. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που λέγεται εδώ, πως δεν υπάρχει κατάστημα που να μην εργάζεται ένας Έλληνας. Γενικά είναι μια όμορφη και σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη, που η Ελλάδα σου λείπει μόνο λόγω καιρικών συνθηκών. Όσο για το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, θα σας εκπλήξω. Έχω την εντύπωση πως πάνω απ τους μισούς μετανάστες στην περιοχή, προέρχονται από το νομό Σερρών. Όταν δηλώνω και γώ την καταγωγή μου, ξαφνιάζονται λεγοντας "και συ Σερραίος;" Θα έλεγε κανείς οτι στα πρώτα μεταναστευτικά ρεύματα μετακόμισαν εδώ ολόκληρα χωριά.

Ποιος είναι ο ρόλος της εκκλησίας στην διατήρηση του ελληνικού στοιχείου, της θρησκείας και των παραδόσεων;

Είναι δύσκολο να αποτυπωθεί με ακρίβεια, επειδη είναι πολλές οι συντεταγμένες και οι παράμετροι. Θα έλεγα με λίγες λέξεις, ηγετικός, εθναρχικός, ενωτικός, σωτήριος. Η Μητρόπολη Γερμανίας ιδρύθηκε το 1963, αλλά υπήρχαν ήδη Ιερείς απο το 1960 που κατεύθασαν με τους πρώτους μετανάστες. Ήταν μέσα στα κέντρα υποδοχής, τους ξενώνες και τα εργοστάσια. Η εκκλησία έγινε απ' την πρώτη στιγμή, ό,τι είχαν αφήσει πίσω στην Πατρίδα. Τόπος προσευχής και παρηγοριάς, τόπος συνάντησης, κοινής γλώσσας, γνωριμιών, αλληλοβοήθειας, διατήρησης των εθίμων και των παραδόσεων, τόπος γιορτής και έκφρασης της πολιτισμικής τους ιδιαιτερότητας, σημείο αναφοράς. Ένας κρίκος μοναδικός με τη μητροπολιτική Ελλάδα, με τα επιτευγματα αλλά ενίοτε και τα πάθη της. Σήμερα βρισκόμαστε σ' ένα μεταίχμιο, έχοντας πλέον να κάνουμε με τριτη γενιά μεταναστών, δεδομένων και των κοινωνικών συνθηκών όπως διαμορφώνονται παγκόσμια και αυτό αποτελεί για μας πρόκληση και ευκαιρία ωστε να συνεχίσει ο ρόλος της εκκλησίας να είναι καίριος και ουσιαστικός, ανακαλύπτοντας δρόμους που θα ξεδιπλώνουν όραμα που θα βασίζεται όμως στις βάσεις της Πίστης και της παράδοσης. Ο Μητροπολίτης μας έχει πει κάτι πολύ χαρακτηριστικό: Αν προσέξουμε όσο πρέπει, η Ορθοδοξία μπορεί να γίνει το μέλλον της Ευρώπης που σύντομα θ' αναζητήσει μια ξεκάθαρη ταυτότητα.

Σε τι άλλες δραστηριότητες συμμετέχει η εκκλησία πέρα από τον εκκλησιασμό των πιστών; 

Όλες οι ενοριακές μας δραστηριότητες σχεδιάζονται και οργανώνονται από τους Ιερείς, το εκκλησιαστικό Συμβούλιο και τις εθελοντικές μας ομάδες. Πέρα από το Ναό που με το λειτουργικό του πρόγραμμα είναι η καρδιά, δίπλα του βρίσκεται το ενοριακό μας Κέντρο, με χώρους που αξιοποιούμε στο έπακρο, ούτως ώστε σε καθημερινή βάση να γίνονται δράσεις. Προσωπικά έχω επενδύσει πολύ στον εθελοντισμό και χαίρομαι που βλέπω τώρα καρπούς στους συνεργάτες μου. Εδώ θα βρείτε τμήματα Κατήχησης, Χορού, Τραγουδιού, Θεάτρου, Βυζαντινής Μουσικής, Αγιογραφίας, Άθλησης, Αλληλεγγύης, Εκπαιδευτικών Σεμιναρίων, Περιηγήσεων κ.α. που έχουν βάση τον εθελοντισμό και την αλληλεπίδραση, σε συνεργασία όπου χρειάζεται με άλλους φορείς που επιθυμούν να στηρίξουν την προσπάθεια της Εκκλησίας. Εκτός αυτών, καθημερινά ο κάθε Ιερέας μας στη Διασπορά κινείται σε ασυνήθιστα μεγάλη ακτίνα, προκειμένου να βρεθεί ανάμεσα στους ενορίτες και τις ανάγκες τους. Οι εκκλησιαστικές θέσεις δε γίνεται από τη φύση της εκκλησίας να έχουν χαρακτήρα εξουσίας. Είναι διακονία! Όσο ψηλότερα, τόσο μεγαλύτερος Σταυρός. Νιώθω μέσα μου ένα χρέος που θα πληρώνω και θα μένει πάντα ανεξόφλητο, γιατί οι άνθρωποι μας εδώ με περιέβαλαν με απεριόριστη αγάπη από την πρώτη στιγμή. Σ' αυτό το πλαίσιο η κάθε ημέρα είναι γεμάτη. Πρέπει να εξομολογηθώ ότι η δουλειά του γραφείου δε μου είναι συμπαθής. Αγαπώ την ποιμαντική, θέλω να βρίσκομαι ανάμεσα στους πιστούς, ν' αφουγκράζομαι τις δυσκολίες, τα προβλήματά τους, τα ερωτήματα και τις αμφιβολίες τους. Έχουμε συχνά ασθενείς που νοσηλεύονται. Μοναχικούς ανθρώπους, ηλικιωμένους σε ιδρύματα. Πρέπει ο ιερέας να είναι και εκεί. Όπως και στις χαρές και στις γιορτές τους.  Από την άλλη είναι και η γερμανική πλευρά. Στις σχέσεις μας με τις άλλες εκκλησίες και με την πόλη φυσικά, οφείλουμε να είμαστε παρόντες. Δε θέλουμε και δε γίνεται να απομονωθούμε και να γίνουμε ένα γκέτο. Τόσο ο ελληνισμός όσο και η ορθοδοξία είναι τεράστια μεγέθη. Και δυστυχώς πολλοί, ακόμα και σε υψηλές θέσεις ευθύνης, δεν το έχουν αντιληφθεί.

Πώς βιώσατε την περίοδο του κορονοϊού από τον περασμένο Μάρτιο; Τι μέτρα εφαρμόστηκαν στην εκκλησία; Πώς καταφέρατε να διατηρήσετε την επαφή με τους πιστούς; Και τι γίνεται αυτό το διάστημα;

Για όλους μας ήταν πρωτόγνωρη κατάσταση. Απο την πρώτη πληροφορία, τα δεδομένα που συνεχώς άλλαζαν, την αίσθηση και την αποδοχή του κινδύνου, τις αντιδράσεις των Αρχών, το ολικό κλείδωμα του Μαρτίου/Απριλίου, είχαμε την αίσθηση ότι κάποιος αόρατος εχθρός προκαλεί σε πόλεμο την ανθρωπότητα. Υπήρχε όμως παράλληλα και το χρονικό περιθώριο να ανασυνταχθούμε και να βρούμε λύσεις. Για μένα ήταν προτεραιότητα οι ευπαθείς ομάδες και οι μοναχικοί ηλικιωμένοι. 

Η γερμανική πραγματικότητα όπως θα γνωρίζετε, ελέγχει τα πάντα ως και την τελευταία λεπτομέρεια. Η συμμόρφωση όλων μας στις υποδείξεις των υγειονομικών ήταν μονόδρομος. Υπήρχαν οι περιορισμοί που τηρήσαμε στο έπακρο και δεν εμποδίστηκε η λατρεία, βάση του νόμου για τη θρησκευτική έκφραση, αλλά ζητήθηκε από κάθε θρησκευτική κοινότητα σχέδιο ασφαλούς λειτουργίας. Οι λεπτοί χειρισμοί του Μητροπολίτου μας κατάφεραν ώστε να μην υπάρξει εξωεκκλησιαστικός διάλογος για τη φύση των Μυστηρίων, παρα μόνο ανάληψη της ευθύνης. Μέχρι σήμερα κάνουμε πολλαπλές λειτουργίες ούτως ώστε να μετέχουν όσο το δυνατό περισσότεροι, τηρώντας τις ορισμένες από τις αρμόδιες υπηρεσίες υποδείξεις. Δεδομένου ότι οι περισσότεροι έχουν εμβολιαστεί, αχνοφαίνεται η επιστροφή στην απόλυτη κανονικότητα.

Στη σύγχρονη κοινωνία όλοι έχουν άγχος για την επιβίωση και δουλεύουν πολλές ώρες με αποτέλεσμα να απομακρύνονται από την Εκκλησία. Ποια είναι η συμβουλή σας;

Δεν είμαι βέβαια σε θέση να συμβουλεύω, τουλάχιστον από αυτό το βήμα. Έχω όμως μια πρόταση ζωής βασισμένη στις παραδοσιακές αξίες, που τη μοιράζομαι με τους ανθρώπους στον τόπο της διακονίας μου. Όταν ο άνθρωπος καταλάβει τι πραγματικά έχει ανάγκη και τι του κάνει καλό, ιεραρχεί διαφορετικά τις προτεραιότητές του και επιδιώκει την ποιότητα στη ζωή του. Είναι ένα υπαρξιακό παιχνίδι στην ουσία με τα δυο βασικά ρήματα σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, το Είναι και το Έχω. Σ' αυτό το φόντο δεν είναι δυνατό να λείπει ο Θεός, όσο κι αν η σύγχρονη κοινωνία προσπαθεί να τον εξοβελίσει. Ο ευχαριστιακός άνθρωπος γνωρίζει από πού προέρχεται, ποιός τον συντηρεί και σε ποιόν πηγαίνει, ποιός πραγματικά έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στη ζωή του. Η Εκκλησία με την αλήθεια της είναι όπως η κάθε μάνα, που σε όποια εσχατιά της γής κι αν βρίσκονται τα παιδιά της, με λαχτάρα τα περιμένει, προσεύχεται συνεχώς γι' αυτά και αδιάκριτα τα αγαπά όσο κι αν την πληγώνουν.

Τι σας λείπει περισσότερο από τις Σέρρες και την Σκοτούσσα; Τα καθήκοντά σας σας επιτρέπουν να επισκέπτεστε τον τόπο σας όσο συχνά θέλετε; Θα το σκεφτόσασταν να επιστρέψετε μόνιμα;

Σας παραπέμπω στην πρώτη απάντηση. Δυστυχώς οι υποχρεώσεις και το δέσιμο που νιώθω με τον τόπο της διακονίας που μου εμπιστεύθηκε η Εκκλησία, δεν μου επιτρέπουν να ταξιδεύω συχνά στην Ελλάδα. Ωστόσο με τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας, διατηρώ επαφή με αγαπητά μου πρόσωπα. Παρατηρώντας βέβαια τις ζωές των μεταναστών, καταλήγω στη σκέψη οτι ο τόπος της καταγωγής μας είναι έντονα καταγεγραμμένος στο γενετικό μας κώδικα. Υπάρχει η νοσταλγία και δοθείσης ευκαιρίας πραγματώνεται. Ο καθένας μας έχει την Ιθάκη του. Στη δική μου περίπτωση βλεπω ότι είναι δύσκολο να αποκωδικοποιήσω το θέλημα του Θεού στην πορεία μου. Πολλές φορές με πήγε εντελώς αντίθετα με αυτά που είχα σχεδιάσει και τα εμπόδια ήταν για καλό μου, όπως το διατυπώνει η λαϊκή σοφία. Με απλότητα και εμπιστοσύνη λοιπόν αφηνόμαστε στα χέρια Του και Εκείνος μας οδηγεί.

Σας ευχαριστώ πολύ για τη δυνατότητα της όμορφης επικοινωνίας.

Αρχιμανδρίτης τού Οικουμενικού Θρόνου 


Aκολουθήστε τον Αρχιμανδρίτη Θεοφάνη Λάππα στο Facebook εδώ: https://www.facebook.com/theofanislappas


Και τις δράσεις της Εκκλησίας στο you tube : https://www.youtube.com/channel/UCSui8p6VF0krhPdT2j2iMRw/videos

Τα www.SerraikaNea.gr είναι μια διαδικτυακή ενημερωτική πύλη με ειδήσεις που αφορούν στις Σέρρες.