Επικοινωνία: info@serraikanea.gr

Πολιτισμος

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-Βασίλης Προδρόμου: Η πορεία από τις Σέρρες στις μεγάλες μουσικές σκηνές δίπλα στη Γλυκερία, την Βιτάλη και τον Λιδάκη

Όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών ξεκίνησε να “γρατζουνάει” τα έγχορδα όργανα που υπήρχαν στο σπίτι του. Τα μουσικά ερεθίσματα που είχε στο περιβάλλον του,  μίλησαν στην ψυχή του και του ενέπνευσαν τέτοιο πάθος που η μελλοντική ενασχόλησή του με την μουσική  ήταν μονόδρομος



Ο ίδιος το συνειδητοποίησε στα 16 του όταν αντί να μελετάει τα μαθήματά του για το σχολείο , προτιμούσε να μελετάει κιθάρα. Η απόφασή του δεν άλλαξε ούτε όταν πέρασε στις πανελλαδικές και σπούδασε αρχιτεκτονική. Με έναν μαγικό τρόπο όλες οι συνθήκες γύρω του τον οδηγούσαν στη μουσική σκηνή. Κι ευτυχώς , γιατί το ταλέντο του έχει ξεχωρίσει και θεωρείται μία από τις  σημαντικότερες λαϊκές φωνές της εποχής μας. Συναντηθήκαμε  λίγες μέρες  πριν επιβληθεί  το lock down στο Jack`s Lounge στην Γλυφάδα. Σε μία live εμφάνιση που έκανε με την Γλυκερία οι δύο Σερραίοι καλλιτέχνες μάγεψαν τους θαμώνες κερδίζοντας το θερμό χειροκρότημα τους. Όταν τελείωσε το live βρήκαμε λίγο χρόνο να μιλήσουμε για τις Σέρρες, την πορεία και τα όνειρά του. Παρά την μεγάλη επιτυχία του παραμένει σεμνός και συνεχίζει να ονειρευεται όπως κάνουν όλες οι αυθεντίες….


6ea91fca-lena-lazarou-300x280

Της Ελένης Λαζάρου 



Aπό που κατάγεσαι;

Από την Σκοτούσσα και από τον Σφελινό Σερρών, καταγωγές του πατέρα και της μητέρας μου αντίστοιχα. 

Σε τι ηλικία έφυγες από Σέρρες και κατω απο ποιες συνθηκες;

Έφυγα σε δύο «δόσεις». Στα 18 για να σπουδάσω Αρχιτεκτονική, στην Ξάνθη και στα 30 (αφού είχα επιστρέψει για δυο τρία χρόνια στις Σέρρες) κατηφόρισα προς την Αθήνα μετά από πρόταση/ πρόσκληση της Γλυκερίας και πρόκληση του Dasho Kurti. 

Και στις δύο περιπτώσεις οι συνθήκες προκύπτουν από το κίνητρο. Και το κίνητρο ήταν ένα: να εργαστώ με όμορφο και δημιουργικό τρόπο, σε αντικείμενο που με γεμίζει και θα μπορούσε να κάνει καλό, γενικά. 

Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το τραγουδι;

Η μουσική ήταν πάντα γύρω μου. Κάλαντα, τραπέζια, γλέντια μας έβρισκαν παρόντες με την οικογένεια και τους μουσικάντηδες φίλους μας. Και στο αυτοκίνητο ή στο σπίτι, πάντα μουσική και τραγούδια. Θεοδωράκης, Μούτσης, Ξαρχάκος, Χατζηδάκις, Μαρκόπουλος, Σαββόπουλος και όλοι οι «δάσκαλοι» (Τσιτσάνης, Βαμβακάρης, Παπαιωάννου κ.ά) και «μαθητές» τους (οι λεγόμενοι «έντεχνοι» όπως ο Παπακωνσταντίνου, ο Παπάζογλου, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Περίδης κ.ά) υπάρχουν στα αυτιά μου από όταν ήμουν παιδάκι. Όπως και τα Παραδοσιακά, νταούλια και ζουρνάδες στο πανηγύρι της Σκοτούσσας και όσα μαθαίναμε στο σχολείο! 


Έπαιζα (ή μάλλον προσπαθούσα) μπουζουκάκι από τα 4. Όσον αφορά το τραγούδι, είχα απλά καλή αντίληψη και «έπιανα τον τόνο», που λένε. Στις πρώτες εμφανίσεις, στα φοιτητομάγαζα της Ξάνθης και της Κομοτηνής, άρχισα να τραγουδάω πιο... συχνά. Η θέση στο πάλκο «απαιτούσε» να παίζει και να τραγουδάει αυτός που την κατείχε.

Τώρα στα τριάντα επτά μου χρόνια μπορώ να πω με σιγουριά πως, όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω τραγουδιστής!

Μπορει ενας καλλιτέχνης να διακριθει μενοντας στην επαρχια η ειναι απαραιτητη η καθοδος του στην πρωτευουσα; 

Τώρα πια, είτε αναγκαστικά είτε όχι, έχει «πάρει τα πάνω της» η τηλε- δραστηριότητα σε πολλούς τομείς (βλ. τηλε-εργασία, τηλε-εκπαίδευση) και με αυτό το δεδομένο είναι εφικτές οι συνεργασίες με  τους συνθέτες ή με τους μουσικούς από απόσταση. 

Το σίγουρο είναι ότι στην Αθήνα υπάρχουν πολλά μάτια και αυτιά που μπορούν να σε παρακολουθήσουν ανά πάσα στιγμή από κοντά. Επίσης, πολλά καλλιτεχνικά πράγματα , που συμβαίνουν καθημερινά και το να τα ζεις από κοντά έχει άλλη γεύση και μεγάλη δύναμη! 

Βρίσκεσαι, θα λέγαμε, στην πηγή.  


Ο δρομος σου ηταν στρωμενος με ροδοπεταλα η αγκαθια; Τι δυσκολιες συνάντησες; 

Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Νιώθω πως ο δρόμος, ή μάλλον η διαδρομή, πρόσφατα άρχισε να μου φανερώνεται και κυλάει ομαλά με τα πάνω και τα κάτω της. 

Τα πράγματα είναι δύσκολα όταν έρχονται μεγάλες περίοδοι χωρίς μεροκάματο. Ήδη από την Βόρεια Ελλάδα, αλλά και εδώ στην πρωτεύουσα υπήρξαν (και υπάρχουν) τέτοιες για όλους όσους ασχολούμαστε με την μουσική. 

«Να επιλέγατε μια κανονική δουλειά!», θα πείτε... (χαχα) 

 

Πολλοι νεοι επιδιωκουν την επιτυχια και την αναγνωρισιμότητα απο την μια στιγμη στην αλλη με τη συμμετοχή τους στα ριαλιτι. Ποια ειναι η γνωμη σου για αυτα; 

Πριν ξεκινήσει το πρώτο τέτοιο ριάλιτι, είχα συμπληρώσει δήλωση συμμετοχής.

Κάτι, δεν ξέρω ακριβώς τι, με «φρέναρε» και δεν την έστειλα ποτέ. 

Τώρα, μετά από 20 περίπου χρόνια, δεν μετανιώνω καθόλου.  

Ποια ηταν η πορεια σου απο τοτε που εφυγες απο τις Σέρρες; 

Δεν θα έλεγα πως κάνουμε κάτι διαφορετικό εδώ σε σχέση με αυτά που κάναμε στις Σέρρες, στη Δράμα ή στην Ξάνθη πριν μετακομίσουμε. Μιλάω στον πληθυντικό γιατί δεν έκανα την κάθοδο μοναχός. Ήρθαμε με τον Δημήτρη Σίντο και τον Dasho Kurti, με τους οποίους ήδη δουλεύαμε στα βόρεια, τόσο στο επίπεδο της μελέτης και της αναζήτησης στα μουσικά πράγματα, όσο και στην εφαρμογή τους πρακτικά. Το ευτύχημα είναι πως, στην Αθήνα, ανταμώσαμε και συμπράξαμε με σπουδαίους συνθέτες, τραγουδιστές και μουσικούς, με κάποιους έχουμε γίνει και καλοί φίλοι(δεν θα πω ονόματα γιατί, ευτυχώς, είναι πάρα πολλά!).

Το σημαντικό είναι πως σε κάθε επόμενη κίνηση, είτε είναι δισκογραφική είτε αφορά Live παράσταση, προστίθεται ένα λιθαράκι ωριμότητας και ουσίας. Είναι τόσο όμορφο όταν στο αποτέλεσμα το διαπιστώνουμε και συμβαίνει πιο έντονα και ξεκάθαρα τα τελευταία χρόνια εδώ στην Αθήνα.




Πόσο δυσκολο ειναι για εναν νεο καλλιτεχνη να διακριθει μενοντας πιστος στο ποιοτικο τραγουδι;

Υπάρχει η άποψη ότι «η μουσική είναι μία». Χωρίς να είμαι σίγουρος αν συμφωνώ, θεωρώ πως το «στρατόπεδο» που θα διαλέξει κανείς έχει να κάνει με το ένστικτο και τον χαρακτήρα του. 

Μιλώντας για το ελληνικό τραγούδι και σαν ακροατής αλλά και σαν μουσικός που έχει περάσει αρκετές ώρες στο στούντιο, βλέπω ότι τα "εμπορικά" τραγούδια έχουν την διάθεση να φωνάξουν, συχνά με το ζόρι, το θέμα που τραγουδούν. Κι αυτό έχει να κάνει με την μελοποίηση, το τραγούδισμα και τον τόνο που θα συμβεί αυτό, ακόμα και με την τεχνική/ηχοληπτική προσέγγιση. 

Είναι όμως και τα άλλα τραγούδια. Αυτά που έχουν μια απλότητα, μια σεμνότητα κι ας χρειάζεται δεύτερη ή και τρίτη ανάγνωση, η μάλλον ακρόαση. Κι ας είναι ίδιο το θέμα. Αυτά με αγγίζουν. Αυτά θέλω να λέω.

Φυσικά, και στις δυο «κατηγορίες» υπάρχουν  και εξαιρέσεις.

Επίσης, άσχετα με την μουσική που παίζουμε, μου αρέσει όταν, κάποιος που θα μας ακούσει πρώτη φορά, την επόμενη θα φέρει κι έναν φίλο του και την επόμενη κι άλλον. Σιγά σιγά, ίσως γίνουμε γίνουμε πολλοί αυτοί που θα ανταμώνουμε και θα περνάμε όμορφα βράδια. Δεν είναι διάκριση αυτή? 


Πως προεκυψε η συνεργασια σου με την Γλυκερια και πως ειναι η εμπειρια; 

Η γνωριμία μας έγινε στις Σέρρες όταν το 2013 η Γλυκερία ήρθε για μια συναυλία. Εκεί (αφού τραγουδήσαμε μαζί δύο τραγούδια) προέκυψε και η πρόταση που λέγαμε παραπάνω, να τραγουδήσω πλάι της τον επερχόμενο χειμώνα στην Αθήνα. Έτσι απλά. 

Η Γλυκερία είναι μια από τις κορυφαίες φωνές και η εμπειρία κοντά της ήταν τουλάχιστον διδακτική. Είναι φιλόξενη, καλοσυνάτη και γενναιόδωρη (όπως και όλη η ομάδα).  


Πόσο έχει επηρεαστεί το επαγγελμα σου απο τον κορονοιό και τα συνεχη αυστηρα μετρα ;

Όπως και για όλους τους καλλιτέχνες, αλλά και για πολλούς κλάδους ακόμη, η κατάσταση των μουσικών είναι πολύ δύσκολη εδώ και αρκετούς μήνες.  

Πως βλεπεις τα πραγματα για τον καλλιτεχνικο κλαδο σε αυτην την πρωτοφανη συγκυρια; 

Η πίκρα που πηγάζει κυρίως από την αδικία, είναι το άσχημο της υπόθεσης. 

Ενώ ακόμα και οι ειδικοί έκριναν τους χώρους με μουσική ή τα θέατρα, ως σημεία απειροελάχιστης μεταδοτικότητας εφ’ όσον τηρούνται τα μέτρα, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έκλεισαν τα πάντα.

Προσπαθώντας να βλέπω την θετική πλευρά, η σύμπνοια των ανθρώπων του πολιτισμού γενικά (κι ας υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις) έστω κι αν έπρεπε να γίνουν τόσο σκληρές οι συνθήκες για να είμαστε ενωμένοι, δίνει ελπίδα. Φαίνεται, δε, να ξεκαθαρίζει το τοπίο σχετικά με πολλά θέματα, που υπήρχαν και πριν τον κορωναΪό. Θα δείξει.

Προς το παρόν, και με το δεδομένο ότι πολλοί καλλιτέχνες έχουν να δουλέψουν από τον Φεβρουάριο, ποιά είναι η λύση?

Μια ορθότερη διαχείριση των κρατικών χρημάτων, είναι το πρώτο για το οποίο θα έπρεπε να μεριμνήσουν οι κυβερνώντες, ώστε να υπάρξει πραγματική βοήθεια όπως γίνεται στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες.

Ελπίζω οι πληγές που θα αφήσει όλο αυτό να είναι «επουλώσιμες».


Ανεβαίνεις στις Σερρες οσο συχνα θα ηθελες; 

Πηγαίνω όποτε μπορώ, αλλά έρχονται και οι δικοί μου συχνά.

Ποια ειναι τα ονειρα σου για το μελλον; 

Γενικά, ονειρεύομαι έναν πιο άκακο κόσμο!

Προσωπικά, να συνεχίσουμε να φτιάχνουμε ωραίες μουσικές, να μπορώ να παίζω, να τραγουδάω.

Τέλος, να κάνουμε πολλά ταξίδια κυριολεκτικά, μεταφορικά, μουσικά, ερωτικά, ψυχικά και πνευματικά με αυτούς που αλληλοαγαπιόμαστε!

Kάντε Follow τον Βασίλη Προδόμου εδώ: 

Στο facebook: https://www.facebook.com/prodromouvasilis/

και στο You tube: https://www.youtube.com/channel/UCUxJcRoKcoJY18uHkgJEznw

Τα www.SerraikaNea.gr είναι μια διαδικτυακή ενημερωτική πύλη με ειδήσεις που αφορούν στις Σέρρες.