Πολιτισμος

Αλέξανδρος Πισκιούλης: Ο Σερραίος καλλιτέχνης που τραγούδησε στην Κίνα και το Κουρδιστάν! (ΒΙΝΤΕΟ)

Η μουσική μπήκε στην ζωή του Αλέξανδρου Πισκιούλη σε πολύ μικρή ηλικία και από τότε καθόρισε την ζωή του. Μπορεί να σπούδασε στα ΤΕ.Φ.Α.Α Κομοτηνής αλλά λόγω της αγάπης του για την μουσική δεν μπορούσε να ασχοληθεί με κάτι άλλο εκτός από αυτήν... Δραστηριοποιήθηκε στην ομάδα νέων της Κομοτηνής τόσο στην μουσική όσο και στο θέατρο , τραγούδησε στο μπαράκι ΔΙΕΞΟΔΟΣ. Εκείνες τις βραδιές έγινε γνωστό και το σατιρικό τραγουδάκι “το ηχοδρόμιο” που έγραψε ο ίδιος. Από το 2000 είναι μέλος του γνωστού συγκροτήματος BALKANATOLIA, συμμετέχει στην ΛΑ.ΜΟ.ΣΑ και στην έκδοση του περιοδικού “αναπτήρας” ” http://anaptirasmag.blogspot.com.. Τραγούδησε στην Κίνα και το Κουρδιστάν, συμμετείχε στον δίσκο hykiris, με το τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου στις χαραυγές ξεχνιέμαι, με ελληνικό και τουρκικό στίχο.

Αν και γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στην μνήμη του είναι ριζωμένες από τα καλοκαίρια που περνούσε στις Σέρρες καθώς και οι δύο γονείς του κατάγονται από τις Σέρρες….Ο Αλέξανδρος Πισκιούλης μιλά για την καλλιτεχνική του πορεία και τα όνειρά του για το μέλλον στα SerraikaNea.gr



ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΑΖΑΡΟΥ

Από πού κατάγεσαι;

Κατάγομαι από τα Μέταλλα Σερρών και κατά το ήμισυ από την πλευρά της μητέρας μου από το Δαφνουδι . Η οικογένεια μου κρατάει από το Σβδίκιοϊ της Μικρασίας, από την ανατολική Θράκη και κατά το ένα τέταρτο από τα νταρνακοχωρια.

Έχεις αναμνήσεις από τις Σέρρες;

Γεννήθηκα στην Θεσσαλονίκη, όμως τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων, είχα την τύχη να τα περνάω στα χωριά των παππούδων μου.

Από τις Σέρρες αυτό που μπορώ να πω ότι μου λείπει μην τα ξέγνοιαστα παιδικά χρόνια στο χωριό τα οποία βεβαίως δεν ξαναγυρίζουν. Είμαι από τους ανθρώπους που δεν μπορούν να βαλτώνουν σε μία πόλη. Θα ήθελα να ταξιδεύω πιο συχνά τον τόπο καταγωγής μου και να αναπνέω ξανά τον αέρα των παιδικών μου χρόνων. Επίσης επιθυμία μου είναι να μπορέσω κάποια στιγμή να συνδράμω και εγώ στην πολιτιστική ζωή των Σερρών όπως έκανα παλαιότερα όταν εμφανιζόμουν σε φεστιβάλ και σε χώρους της πόλης.


Η μουσική πώς μπήκε στην ζωή σου;

Η μουσική μπήκε στη ζωή μου από το σχολείο. Μία υπέροχη καθηγήτρια μουσικής Σοφία Βαλίδου, μας έδειξε τα πρώτα βήματα στη μουσική εφαρμόζοντας τη μέθοδο του Ορφ. Ήταν ο άνθρωπος που με παρότρυνε να ακολουθήσω σπουδές στο κλασικό τραγούδι. Έτσι το 1995 παρακολούθησα μαθήματα κλασικού τραγουδιού και συμμετείχα στη χορωδία του Ευόσμου Θεσσαλονίκης που διεύθυνε η Λώρα Τζένοβα. Ταυτόχρονα ήρθα σε επαφή με τη λαϊκή μορφωτική στέγη Αμπελοκήπων, όπου εκτός από το αυτοσκηνοθετούμενο θέατρο που κάνανε εκεί, έμαθα να παίζω και τα πρώτα τραγούδια στην κιθάρα.

Τι σπούδασες και πώς ασχολήθηκες επαγγελματικά με την μουσική;

Το 1997 πέρασα στο ΤΕΦΑΑ της Κομοτηνής , και εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να ξεκινήσω να εμφανίζομαι επαγγελματικά σε κάποιες μπουάτ και μπαράκια της πόλης. Συγκεκριμένα στο μπαρ διέξοδος του Ισίδωρου Χατζηπέτρου. Ένα παλιό διώροφο ξυλουργείο με τούβλινους τοίχους και ξύλινη σκεπή. Από εκεί πέρασα με δεκάδες καλλιτέχνες φοιτητές κυρίως αλλά και ντόπιοι που βρήκαν έναν ζεστό χώρο έκφρασης.

Ήτανε για μας ένα μικρό ταξίδι από τις μπουάτ του 60 στους συναυλιακούς χώρους και τα γήπεδα της δεκαετίας του 70 80 και της αλητείας και της επανάστασης των ροκ συγκροτημάτων της δεκαετίας του 80.


Εκεί έσμιγε ο Ξυλούρης με τον Σιδηρόπουλο και τον Νικόλα Ασιμο. Έγραφα ακόμα και σατιρικά τραγούδια ή και μικρά σκετσάκια και μιμήσεις που τα παρουσίαζα μέσα στο πρόγραμμά μου. Γενικότερα το κλίμα θύμιζε πάρα πολύ το αχ Μαρία στα Εξάρχεια. εκεί δηλαδή που στη δεκαετία του 80 εμφανίζονταν ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Μπουλάς, Βαβούρας, ο Γιοκαρίνης και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες. Αυτά βεβαίως συνέβαιναν χωρίς εμείς να γνωρίζουμε ότι είχε προϋπάρξει τέτοιος χώρος.

Ταυτόχρονα είχα ενταχθεί και στην κοινότητα νέων Κομοτηνής στην θεατρική ομάδα και την μουσική ομάδα. Παίζαμε παραστάσεις τις οποίες τις γράφαμε εμείς οι ίδιοι και τη σκηνοθετούσε η Μυρσίνη Λαντζουράκη. Επίσης κάθε χρόνο συμμετείχαμε στα ελευθέρια Θράκης με μία συναυλία συνήθως ροκ και έντεχνου ρεπερτορίου. Διοργανώνονται Επίσης και τις πολιτιστικές Αλκυονίδες , εκδηλώσεις που εμπεριείχαν από συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις ,μέχρι και εκθέσεις φωτογραφίας.

Πώς εντάχθηκες στο συγκρότημα BALKANATOLIA;

Το 2001 τυχαία συναντιέμαι με το Χαλήλ Μουσταφά και τους balkanatolia, που όταν τελείωσε η συνεργασία τους με το Θανάση Γκαϊφύλλια. Έψαχναν για κιθαρίστα προκειμένου να εμφανιστούν σε ένα φεστιβάλ της κοινότητας Νέων. Κάποιοι άλλοι κιθαρίστες δίστασαν να ενταχθούν στο γκρουπ γιατί δεν τους άρεσε ο πολυπολιτισμική σύνθεση του. Τραγουδούσαμε ελληνικά, τουρκικά και αρμένικα τραγούδια οπότε στην αρχή κάποιοι κοιτούσαν με καχυποψία μια τέτοια κίνηση στην περιοχή της Θράκης.
Η αρχικά πρόσκαιρη συνεργασία συνεχίστηκε η και εμφανιστήκαμε στο φεστιβάλ του Άρδα εκείνου του καλοκαιριού. Από εκεί και πέρα δέσαμε και σαν άνθρωποι και σαν μουσικοί, και συνεργαστήκαμε μέχρι το 2008 όπου κατέβηκα στην Αθήνα. Παίξαμε σε πολλούς χώρους σε γηπεδα,θέατρα και πλατείες ιδιαίτερα στη Θράκη Δυτική και Ανατολική, φθάνοντας μέχρι Γιάλοβα και το Ορχάν Γαζί, αλλά και σε σκηνές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Αργότερα το 2002 κατεβαίνω στη Θεσσαλονίκη όπου εμφανίστηκα στο barοδός του Στέλιου Καρασταμάτη , στην πλατεία Ναυαρίνου. Ήταν ένα παλιό κτίριο νεοκλασικό όπως τη δεκαετία του 80 είχε εμφανιστεί ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Ταυτόχρονα περιδιαβαίνω τις πόλεις της Βορείου Ελλάδος εμφανιζόμενος στο μπαρ Αίγλη στις Σέρρες του Λάκη Κοτανίδη, στα σαράντα μήλα στον Λευκώνα, και ορισμένες φορές ανέβαινα και στην Κομοτηνή για κάποιες έκτακτες εμφανίσεις.

Οπότε επέστρεψες Θεσσαλονίκη;

Στη Θεσσαλονίκη συμμετείχα στο πολιτιστικό σύλλογο λαϊκή μορφωτική στέγη Αμπελοκήπων, γνωστή και ως ΛΑΜοΣΑ. Ανεβάσαμε μουσικοθεατρικές παραστάσεις από Αριστοφάνη μέχρι Μποστ,κάναμε αφιερώματα σε καλλιτέχνες όπως ο Λοΐζος, ο Μούτσης, η Παπαγιαννοπούλου, Ξαρχάκος, Κατσιμιχαίοι, τραγούδια της Εθνικής Αντίστασης και τα παρουσιάζαμε είτε στον δικό μας χώρο, ένα μικρό υπογειάκι για μερικές ώρες μετατρεπόταν σε μία μικρή μπουάτ, είτε στο θέατρο του Δήμου Αμπελοκήπων,είτε στο μουσικό φεστιβάλ της δυτικής αμφικτιονίας το οποίο διοργανώναμε κάθε καλοκαίρι στον προαύλιο χώρο κάποιου Δημοτικού των Αμπελοκήπων.

Δεν έμεινες όμως εκεί...Κατέβηκες και στην Αθήνα

Το 2008 αποφάσισα να κατέβω στην Αθήνα ακολουθώντας το δρόμο που είχαν ακολουθήσει και άλλη Θεσσαλονικείς και βορειοελλαδίτες καλλιτέχνες. Η Θεσσαλονίκη δεν με χωρούσε πλέον.
Κατέβηκα τον Οκτώβρη κάνοντας μία κρούση στο Σταυρό του νότου, αλλά δυστυχώς όπως μου είπανε εκείνη τη χρονιά ψάχνανε οι γυναίκες τραγουδίστριες.
Παρόλα αυτά συνέχισα να τραγουδάω σε μικρότερα μαγαζιά της Αθήνας. Το ρεπερτόριο κυμαίνονταν από έντεχνα, ροκ, μπαλάντες μέχρι και κάποια παλιά καλά λαϊκά.
Η κάθοδος στην Αθήνα είναι ο μοναδικός δρόμος για οποιονδήποτε καλλιτέχνη επιθυμεί να μπει στη μουσική βιομηχανία η να παίξει σε μεγαλύτερους χώρους από αυτούς που θα έπαιζε σε μικρότερες πόλεις.
Στην Αθήνα ήρθα σε επαφή με άλλους μουσικούς και φτιάξαμε ένα συγκρότημα με το οποίο παίξαμε σε διάφορα φεστιβάλ του εξωτερικού ελληνική μουσική. Η επαφή έγινε μέσω κάποιου φίλου Κούρδου που δούλευε σε ένα καφέ των Εξαρχείων. Παίξαμε σε φεστιβάλ κουρδικών συλλόγων στη Γερμανία στη Γαλλία στην Αυστρία και την Ελβετία. Εκεί οι άνθρωποι μας αγκάλιασαν και αγάπησαν την ελληνική μουσική.

Περιοδείες κι εμφανίσεις στο εξωτερικό;

Επίσης προσκλήθηκα και δύο φορές στην Κίνα όπου παίξαμε στο Πεκίνο και στη Σαγκάη ελληνική μουσική με τον φίλο μου Νίκο Δημακόπουλο, που μένει και εργάζεται ως καθηγητής μουσικής στο Πεκίνο.
Το 2014 βρέθηκα και στο φεστιβάλ της πόλης Ντέρσιμ, πού βρίσκεται στην περιοχή του Κουρδιστάν στην Ανατολική Τουρκία. Την προηγούμενη χρονιά είχε εμφανιστεί εκεί ο Γιάννης Χαρούλης.
Έτσι ήρθε και η επαφή με το συγκρότημα group Munzur, και η συμμετοχή μου στον δίσκο hykiris ,με το τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου στις χαραυγές ξεχνιέμαι, με ελληνικό και τουρκικό στίχο.

Αυτήν την περίοδο με τι ασχολείσαι και πού εμφανίζεσαι;

Τον τελευταίο καιρό έχω εντρυφήσει στο ρεμπέτικο. Δημιουργήσαμε ένα σχήμα με τον Γιάννη Λογοθέτη από τους ανακόρντα, και τη Σελήνη Φιλιππιτζή και επιδιώκουμε να παίξουμε σε διάφορα στέκια της Αθήνας.

Ασχολείσαι μόνο με το τραγούδι ή και άλλες μορφές τέχνης;

Από το 2010 και μετά συμμετέχω ενεργά στην θεατρική ομάδα των μορφών έκφρασης του Θωμά Κινδύνη. Με την ομάδα των μορφών έχουμε παρουσιάσει μουσικά και θεατρικά δρώμενα που απευθύνονται κυρίως σε παιδιά και έχουν μουσικοπαιδαγωγικό χαρακτήρα. Εκεί παίζω κιθάρα τραγουδάω και ερμηνεύω κάποιους θεατρικούς ρόλους. Το βασικό πράγμα στις παραστάσεις είναι η επικοινωνία με τα παιδιά και η επαφή τους με τον όμορφο κόσμο της μουσικής και του θεάτρου.

Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον;

Για μένα το μεγάλο στοίχημα είναι η συνεχής ενασχόληση με την τέχνη η επαφή και επικοινωνία με τον κόσμο ανεξαρτήτως ηλικίας και ιδιότητας. Στην ουσία ο στόχος μου είναι η ψυχαγωγία, είναι η επικοινωνία των ψυχών και τα όμορφα συναισθήματα που μπορεί να δώσουν οι τέχνες που υπηρετώ, ως ένας απλός στρατιώτης, ένας απλός υπηρέτης.
Βεβαίως ίσως μία μακρινή μου επιθυμία είναι η δημιουργία ενός δίσκου και μιας δουλειάς που θα εκφράζει όλα τα πράγματα που έχω να πω. Ίσως τα cd πλέον δεν έχουν την αίγλη που είχαν παλαιότερα, γιατί μέσω του ίντερνετ η βιομηχανία της μουσικής έχει γίνει χαώδης. Οι άνθρωποι δύσκολα πλέον έχουν την οικονομική δυνατότητα και τον χρόνο να αγοράσουν και να ακούσουν ένα CD , όπως άλλωστε συμβαίνει και με την αγορά του βιβλίου. Το CD ίσως αποτελεί και την υλοποίηση της επιθυμίας ενός καλλιτέχνη να αφήσει το χειροπιαστό αποτύπωμά του στο χρόνο.

{source} {/source}

Τα www.SerraikaNea.gr είναι μια διαδικτυακή ενημερωτική πύλη με ειδήσεις που αφορούν στις Σέρρες.

Ο Καιρός

Cloudy

3°C

Σέρρες

Cloudy

Humidity: 54%

Wind: 19.31 km/h

  • 04 Jan 2019

    Snow Showers 3°C 1°C

  • 05 Jan 2019

    Mostly Cloudy 2°C -4°C