Επικοινωνία: info@serraikanea.gr

Lifestyle

Δημήτρης Πάνος: Μία ζωή βγαλμένη από το cinema - Ο Σερραίος ιδιοκτήτης του θρυλικού Cine Paris - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ήταν μικρό παιδί όταν είχε την πρώτη του επαφή με την μαγεία του κινηματογράφου. Θυμάται τον εαυτό του να σκαρφαλώνει σε τοιχους και μάντρες στον κινηματογράφο του χωριού του για να δεί τις συγκλονιστικές ιστορίες που παιζόταν στην μεγάλη οθόνη και καθήλωναν μικρούς και μεγάλους-όσους δηλαδή είχαν τα χρήματα να πληρώσουν το εισιτήριο. Μαθητής ακόμη έψαξε και βρήκε τρόπο να πιάσει  δουλειά στον κινηματογράφο. Έτσι θα έβλεπε όλες τις ταινίες με την ησυχία του αλλά θα βοηθούσε και τον οικογενειακό προϋπολογισμό καθώς οι γονείς του ήταν αγρότες και τα χρήματα λιγοστά.



Μέσα σε λίγο καιρό έμαθε τα πάντα για την προβολή των ταινιών  και έγινε ο μηχανικός προβολής στον κινηματογράφο της Πρώτης Σερρών αλλά και των γύρω χωριών...Όταν ήρθε η ώρα να πάει φαντάρος έφυγε από τις Σέρρες. Έκανε και άλλες δουλειές αλλά παρέμενε μαγεμένος από τον κινηματογράφο. Έτσι στην πρώτη ευκαιρία απέκτησε τον δικό του. Σήμερα είναι ο ιδιοκτήτης του θρυλικού 
 Cine Paris αλλά και άλλων θερινών κινηματογράφων ….



ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΑΖΑΡΟΥ 

6ea91fca-lena-lazarou-300x280

Ο θερινός κινηματογράφος μου αρέσει πολύ . Έτσι  πάει αρκετές φορές στο  Cine Paris στην καρδιά της Πλάκας   στην οδό 

Κυδαθηναίων  καθώς η ταράτσα του διαθέτει   την συγκλονιστικότερη θέα κινηματογράφου προς στην Ακρόπολη. Ανεβαίνοντας προς την ταράτσα του  αποκαλύπτεται υπέροχα απέναντί σου ο φωτισμένος ο Ιερός Βράχος. Εκεί έχεις επιλογή να δεις την ταινία στα τραπεζάκια που βρίσκονται στην πλατεία, στον εξώστη ή στα μικρά μπαλκονάκια για πολύ prive καταστάσεις. Δεν γνώριζα πως ο ιδιοκτήτης του είναι Σερραίος ώσπου πριν από λίγες μέρες βρέθηκα εκεί για ρεπορτάζ που αφορούσε τα μέτρα που θα ισχύσουν στους θερινούς κινηματογράφους λόγω κορονοϊού.  Όταν μου είπε πως κατάγεται από την Πρώτη Σερρών αφήσαμε στην άκρη τα του ρεπορτάζ και μου διηγήθηκε την ιστορία του….


Από που κατάγεστε και πότε φύγατε από τις Σέρρες; 

Η καταγωγή μου είναι από την Πρώτη Σερρών και ζούσα στις Σέρρες και συγκεκριμένα στην Νέα Ζίχνη μέχρι που πήγα φαντάρος.  Από την Νέα Ζίχνη πήγα για λίγο στην Θεσσαλονίκη και από εκεί στην Αθή να υπηρετήσω στην ειδικότητα που είχα “χειριστής κινηματογραφικών μηχανών”.

Ο κινηματογράφος πως μπήκε στην ζωή σας;  

Τα χρόνια εκείνα ήταν ο μόνος τρόπος διασκέδασης. Σε κάθε χωριό υπήρχε ένας κινηματογράφος. Υπήρχε μεγάλη φτώχεια. Εγώ μόλις τελείωσα το σχολείο έπιασα δουλειά στον κινηματογράφο. Και όχι μόνο του χωριού μου. Στις Σέρρες τότε υπήρχαν 5-6 κινηματογράφοι. Θυμάμαι είχε και στην Ζίχνη, στην Αλιστράτη , στην Παλαιοκώμη , στο Ροδολίβος….Έτσι με ένα ταξί και την τρίποδη μηχανή μου πήγαινα από το ένα χωριό στο άλλο. Έπαιζα την ταινία στις 8 στην Πρώτη και στις 10 στην Μπάφρα. Ωραία χρόνια….


Τι θυμάστε πιο έντονα από εκείνα τα χρόνια; 

Τον ενθουσιασμό του κόσμου για τις ταινίες. Τότε δεν υπήρχαν τηλεοράσεις. Ο κινηματογράφος τους μάγευε πραγματικά. Οι κινηματογράφοι γέμιζαν. Έκλαιγαν με τις ταινίες του Ξανθόπουλου. Λάτρευαν τις ταινίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Οι μεγάλοι ενθουσιάζονταν και με τα γουέστερν.



Και πως καταφέρατε να αποκτήσετε τον δικό σας κινηματογράφο; 

Μεγάλη ιστορία. Το είχα πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου . Όπως σου είπα κατέβηκα στην Αθήνα να υπηρετήσω την θητεία μου. Με την ειδικότητα που είχα δεν μπορούσαν να με κρατήσουν   στο 7ο επιτελικό καθώς εγώ ήμουν  σμηνίτης  και οι άλλοι  γιοί πτεράρχων και αντιπτεράρχων...Καταλαβαίνεις είχαν γερό “δόντι”.... Έτσι ένας αρχισσμηνίας που ήταν από την Χαλκιδική και με συμπάθησε που ήμουν Βορειοελλαδίτης με πήγε στα καταστήματα της αεροπορίας να διαλέγω που ήθελα να τοποθετηθώ. Έτσι πήγα στην πλατεία Κάνιγκος στην Οδό Χαλκοκονδύλη όπου ήταν η λέσχη αποστράτων της αεροπορίας. Στο ΚΨΜ  όπου έκανα καφέδες. Εκεί γνώρισα κάποιον που με βοήθησε να αποκτήσω ένα περίπτερο στην οδό Ξενοκράτους. Ήμουν ανήσυχο πνεύμα και το πρώτο περίπτερο έφερε το επόμενο στου θρυλικού Μπακάκου. Μετά άλλο ένα στην Στουρνάρη. Και στην συνέχεια  ένα στην Πλάκα. Ακριβώς απέναντι από το Cine Paris…Aυτό ήταν καθοριστικό για να κάνω επαγγελματική στροφή. Από τα περίπτερα στους κινηματογράφους. 

Πότε έγινε αυτό; 

Το πήρα το 1986. Ήταν κλειστό τότε. Έκλεισε με την κρίση στον κινηματογράφο όπως και πολλά ακόμη cinema. Eίχε χαρακτηριστεί διατηρητέο. Μετά πήρα άλλους 3-4 κινηματογράφους αλλά το βαρύ πυροβολικό μου είναι το cine Paris. 

Γιατί το ονομάσατε έτσι; Ποια είναι η ιστορία του; 

Η ιδέα για τη δημιουργία ενός θερινού κινηματογράφου στην πιό όμορφη και γραφική γειτονιά της Αθήνας, ακριβώς κάτω από την Ακρόπολη ήταν ενός Έλληνα κομμωτή ο οποίος ζούσε πολλά χρόνια στο Παρίσι και εξαιτίας αυτού το ονόμασε Paris. Το κτίριο όπου στεγάζεται σήμερα και λειτουργεί ως θερινό και χειμερινό σινεμά χτίστηκε στις ς αρχές της δεκαετίας του '60  . 

Απο το 1986 μεχρι φέτος ποια ήταν η καλύτερη χρονιά; 

Αναμφισβήτητα η περσινή. Αυτό που έγινε πέρσι δεν έχει ξαναγίνει…. Κόψαμε 45.000 εισιτήρια.  Αυτό οφείλεται κυρίως στις δύο ταινίες που άρεσαν πολύ στον κόσμο. Το “κάποτε στο Χόλιγουντ” και το “Τζόκερ”. Ήταν μία χρονιά με καλές ταινίες και δούλεψαν πολλοί κινηματογράφοι. Σε εμάς τα εισιτήρια τελείωναν κάθε μέρα στις 18.30…Για την καλή χρονιά συνέβαλε ότι και ο τουρισμός είχε πάει πολύ καλά...Φέτος να δούμε τι θα γίνει….




Προβληματισμένο σας βλέπω….

Είναι δυνατόν να μην είμαι; Όπως όλοι...Ετοιμαζόμαστε να επαναλειτουργήσουμε την 1η Ιουνίου. Όμως με βρίσκετε εδώ να διαμορφώνω τον χώρο. Φέτος θα βγάλουμε μόνο 160 καρέκλες. Με 4-5 υπαλλήλους και 50.000 ευρώ ενοίκιο πως θα επιβιώσουμε; Ευτυχώς ο ιδιοκτήτης του ακινήτου επειδή είναι άνθρωπος της αγοράς και καταλαβαίνει τις ιδιαίτερες συνθήκες του φετινού καλοκαιριού  θα μου κάνει μείωση ενοικίου αλλά και πάλι το κόστος είναι μεγάλο. 

Στις Σέρρες ανεβαίνετε συχνά; 

Για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ανέβαινα καθώς είχα αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Πέρα από τους κινηματογράφους εργαζόμουν και στην εφημερίδας “Αδέσμευτος” του Ρίζου. Από τότε που η εφημερίδα έκλεισε ανεβαίνω κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο κι επιστρέφω στην Αθήνα τον Δεκέμβριο. Είναι εκεί η μητέρα μου και άλλοι συγγενείς και φίλοι. Έχω μία ξαδέρφη που διατηρεί φαρμακείο στην Πλατεία Εμπορίου ενώ Σερραίος είναι και ο δικηγόρος μου. Μακάρι να προλάβω να πάω στις Σέρρες και τώρα για 10 μέρες μέχρι να ανοίξουμε την 1η Ιουνίου…

Με τι ταινία ανοίγετε; 

Με την καινούρια ταινία του Γιάννη Οικονομίδη «Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς» . Να έρθετε να την δείτε. Είναι φοβερή ταινία και ήδη πάει πολύ καλά. 




Δείτε περισσότερα για το cine Paris εδώ : https://www.cineparis.gr/el/ 

κι εδώ: https://www.facebook.com/CineParisPlaka/

Τα www.SerraikaNea.gr είναι μια διαδικτυακή ενημερωτική πύλη με ειδήσεις που αφορούν στις Σέρρες.